Eusko Jaurlaritza berriz ere testak erabiltzen ari da olatu berri bat sortzeko (Joan Ander Etxebarria)

 Ekainaren 1etik uztailaren 4ra bitartean batez beste 6.650 test egin izan dira.

 Baina egun horretatik gaur arte 8.699 egin dira, hau da, % 30,83 gehiago, eta, batez ere, 39 urtetik beherako adin tarteetan.

 Helburua gazteen aisialdia zigortzea da eta, bide batez, txertoa jartzeko presioa egitea.

 Datuak aztertuz gero, 17 eta 25 urte bitarteko tartean (kale edanari dagokiona) positibo gutxiago ditu 26 eta 39 urte bitartekoek baino, nahiz eta 30-39 urte bitarteko hamarkada horretan txertaketa hazten ari den.

Hasieratik esan nuen IMren (Intzidentzia Metatuaren) estatistikak ez duela balio eta olatuak nahierara sor daitezkeela, egindako test kopuruaren arabera.

Era berean, hasieratik esan nuen hau osasun plangintzaren arazoa zela eta ez osasun publikoaren arazoa. Eta, bitxia bada ere, Erresuma Batuak eta Alemaniak hemendik aurrera Intzidentzia Metatua ez dute erabiliko eta lehentasuna emango diete ospitaleratze-datuei eta ZIUei, hau da, betiko osasunera itzultzea, eta ez txarto egindako PCRen bidez nahi erara sortutako datuei.

 Baliozkoa ez den estatistika horretan oinarrituta, izan ditugun murrizketa-neurri guztiak hartu dira; beraz, uste dut Eusko Jaurlaritzak, legebiltzar taldeek eta LABIk azalpen bat zor digutela euskal herritarroi.

Une honetan egin daitekeen gauzarik onena administrazioak normaltasunera eramango gaituzten neurri batzuk hartzea da:

 1) PCR testak alde batera uztea eta medikuntza bere oinarrira itzultzea, hau da, pazienteak sendatzen saiatzea eta balizko gaixoak ez sortzea, sintomarik gabekoak ezin direlako gaixotzat edo kutsatzailetzat hartu.

 2) Behar bezala egiteko astirik izan ez duten medikamentuekin jendea txertatzeari uztea, albo ondorio larriak ematen ari direlako eta etorkizunean gehiago seguruenik. Eta batez ere gazteak txertatzeko asmo hori alde batera uztea, adin tarte horretako positiboen % 95 baino gehiago sintomarik gabekoak direlako, hau da, gaixotzen ez direlako, eta, gainera, hilgarritasunik gabeko adin tartea delako. Izan ere, uste badute gazteek kutsa dezaketela, orduan zer zentzu du nagusiei txertoa jarri izana, babesteko balio ez bazaie?

 3) Pandemia osoan zehar erabili izan duten beldurraren diskurtsoa behingoz uztea. Hasteko, esan behar dugu euskaldunok ez garela genetikoki beste europarren aldean desberdinak izan behar. Herritarrok argi ikusi behar dugu, azken kirol ekitaldietan, tenisean, futbolean, txirrindularitzan, pertsonak gizarte urruntasunik gabe eta maskararik gabe egon gaitezkeela. Bada garaia euskal herritarrok gure egoera normal neuronala berreskura dezagun, eta ez administrazioek, politikariek, komunikabideek eta osasun arlokoek ezarritako beldurrak eragindako blokeo mental horrekin jarraitu.

Esta web utiliza cookies propias y de terceros para su correcto funcionamiento y para fines analíticos. Al hacer clic en el botón Aceptar, acepta el uso de estas tecnologías y el procesamiento de tus datos para estos propósitos. Más información
Privacidad